KAJERO

« BRO9 »

Substantivo (-o) luko

(Difino de Akademia Vortaro) Aperturo, pli-malpli trairebla de homo, destinita al enlaso de lumo aŭ aero aŭ al simpla trairo, diversmaniere fermebla, kaj trovebla interalie: 1. en domo: a) ĉe la tegmento: "tegmentoluko", "mansardoluko"; b) ĉe la plafono aŭ planko: "klapoluko"; c) en la kelo: "keloluko" (komparu: "ventotruo"); 2. en ŝipo: a) sur la ferdeko: "ferdekoluko" (komparu "ferdekpordo"); b) ĉe la ŝeloparieto: "ŝipoluko" (tre ofte ronda); 3. sur ŝoseo aŭ trotuaro: "kloakluko" k.s. (komparu "rigardilo", "aperturo").

Etimologio: ru люк | de Luke